Kluiven

Vandaag zou ik wel wat willen laten horen: het geluid van zachte regen in de tuin dat af en toe opgevrolijkt wordt door een klein vogeltjilpje.
Er zit eigenlijk wel een haiku in, zo'n kort Japans gedichtje wat zo'n piepkleine, intense natuurervaring beschrijft in 3 rijmloze regeltjes.
Een paar jaar geleden had ik altijd een boekje met Haiku's van Buson naast mijn bed liggen waar ik voor het slapen wat in las.
Tegenwoordig ligt op die plaats een boekje met Soduku's. 6 Sterren want anders is het niet leuk. Bij makkelijker sudoku's struikel ik a.h.w. over de oplossingen: mijn hoofd gaat sneller dan mijn hand en daar is niks aan. Ik denk dat ik het kan vergelijken met Joy die gisteravond een dikke kluif van Sinterklaas kreeg. Een bak brokjes, een stukje worst, hap, schrok, weg. Maar een kluif! Dan is ze echt even onder de pannen. Gisteravond was ze te moe om ermee door te gaan, maar de kluif moest wel mee naar bed. Ze gromde nog even naar Poes (alsof die er belangstelling voor had, pfffffft) en nam het ding klemvast tussen de voorpoten. Na onze ochtendwandeling kwamen we nat thuis maar ze wachtte in de gang niet eens op de handdoek. Kluif, kluif! Hoera, hij was er nog.
Inmiddels is kluif op en nu ligt ze tevreden op de bank. Tandjes en tandvlees hebben ook een goede schoonmaakbeurt gehad.
Voor mij is het het gezelligste kwartiertje/half uurtje van de dag als ik midden in de nacht zonder haast op mijn sudokuutje lig te kluiven...
Gisteravond ook nog "Sigmund weet wel raad met de feestdagen" gekregen en een scheurkalender met oosterse wijsheden dus ik haal eind december wel met de nodige humor en volgend jaar word ik echt wijs!