Werd ik het buurthuis ingeloodst nadat ik op straat 'ja' had gezegd tegen deze dame op de vraag of ik mee wilde werken aan een smaaktest. Ik hou wel van zulke geintjes. Het bleek deze keer om vanillevla te gaan en toevallig heb ik een paar weken geleden op tv daar een heel programma over gezien. Waarom vanillevla geel is en waar de smaakstof van wordt gemaakt. Niet van vanillestokjes want daarvan zijn er te weinig op de wereld om aan de vraag te kunnen voldoen. Het wordt uit hout gewonnen en het is helemaal niet geel maar zwart.Echte vanillevla is dan ook helemaal niet geel. Hooguit een beetje geel vanwege de eierdooiers die er vroeger in gingen. Echte vanillevla is wit met zwarte puntjes dus ik keek niet raar op toen ik zo'n bakje kreeg voorgezet en was nieuwsgierig naar de smaak. Lekker, lekkerder dan de vla zonder puntjes.
Tja en dan moet je van die vragenlijsten afwerken en dat vind ik het vervelendste onderdeel. Punten geven voor geur, kleur, smaak, uiterlijk en substantie. Vind u het te zuur, te zoet of precies goed? Ik vind het wel best zoals het is. Een vraag kon ik met een volmondig 'nee' beantwoorden: "Zou u dit iedere dag willen eten?" Rare vraag, iedere dag hetzelfde toetje dat is stomvervelend ook al is het nog zo lekker.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten