Dit is wat het is: het laatste hoofdstuk van mijn blog.
Ik heb bereikt wat ik wilde bereiken en wil de mensen die positief op mijn blog reageerden daarvoor hartelijk bedanken.
De 2 die ik het niet naar de zin kon maken, kunnen ook tevreden zijn want daar was ik nooit op uit.
't Is niet dat ik bloggen niet meer leuk vind, maar onder de titel "Spek en Bonen" kan/wil ik niet meer schrijven. Die tijd hebben we gehad.
Misschien kom ik nog eens terug onder een andere titel, maar "Champagne en Kaviaar" zal 't niet worden omdat beide niet zo lekker vind.
"Handel en Wandel" klinkt me veel te gereformeerd.
"Ditjes en Datjes" zal het ook niet worden. Ooit heb ik eens moeten samenwerken met iemand die iedere mail heel nonchalant die titel gaf soms afgewisseld met "Een en Ander". Dat kwam op mij heel respectloos over, zo van 'je zoekt het maar uit en doet er maar wat mee, of niet'.
"Kunst en Vliegwerk" zal 't ook niet worden omdat ik liever met m'n pootjes op de grond blijf en niks heb met dat wat sommige mensen onder kunst verstaan en wat in mijn ogen gewoon bolle waanzin is.
Ik ben graag kreatief bezig en hou ervan om mooie, leuke, lieve, praktische en bruikbare dingen te maken en teksten te schrijven en tussen echte goedkope rotzooi, gebakken lucht en hoogverheven 'kunst' ligt nog een heel breed terrein waarop ik beter uit de voeten kan en met veel prettiger mensen in aanraking kom.
We zien 't wel, er is voorlopig genoeg te doen op de boerderij. Er moet geöogst en verwerkt worden, wintervoorraden aangelegd en in december weer van alles gevierd worden. De bewoners van de farm (mijzelf, Joy, Mark en Kim) willen goed verzorgd worden, de farm zelf heeft ook onderhoud nodig en de piano en m'n camera willen meer aandacht. En dan het buurtleven nog...
Misschien wordt het wel 'een nieuwe lente, een nieuw geluid'.
Zoiets als dit: http://www.youtube.com/watch?v=LFzCwHyvLmg
Doeidoei!!!
