Vanmiddag raakte ik in de kleedkamer van het zwembad in gesprek met twee broertjes die samen met hun moeder kwamen zwemmen, net als ik.
De jongste heette Nico en zijn iets oudere broertje Menno.
Er wordt wel eens beweerd dat kinderen en dronken mensen de waarheid spreken, maar ervaring heeft mij geleerd dat dronken mensen vnl. hun frustraties eruit gooien én daar naderhand niet meer aan herinnerd willen worden.
Met kinderen heb je een betere kans op eerlijkheid.
Dat het jongste knulletje Nico heette, maakte het in deze aanloop naar Sint Nicolaas nog leuker en het was ook de aanleiding tot een gesprek over alles wat met het feest te maken heeft. Het is voor mij gelukkig nog steeds mogelijk om daar heel serieus over te praten, ook als ongelovige, want ik geloof nog wel in verrassingen, grapjes, geven, nemen, wensen e.d. Nico vond het jammer dat ik nog niets in m'n schoen had gehad, want hij had al 3 keer wat gehad. "Nou weet ik waar het aan ligt", zei ik quasi mopperig: "Hij heeft het veel te druk met jullie, maar ik denk dat hij dit weekend wel tijd voor mij heeft."
En daar hou ik me dus aan en ik ben benieuwd wat ik voor mezelf in petto heb :)
Nico zei enthousiast dat ik op die mevrouw van het Sinterklaasjournaal leek. Nou wist ik op dat moment niet wie dat was, maar het was duidelijk als compliment bedoeld. Poe, daar sta je dan!
Thuis even googelen natuurlijk: Diewertje Blok. Aan de kleur van mijn haar kan het dus niet gelegen hebben en ook niet aan mijn figuur. Blijft over: uitstraling.
Dankjewel (Sint) Nico(laas), ik vond het een heel fijn compliment. Kon ik wel even gebruiken in deze wereld.
Voor u dit liedje: http://www.youtube.com/watch?v=8gydulYuCvw&feature=related
