Ik heb er een halve zondag aan besteed en er enorm van genoten, maar Bill is eindelijk dood en het kind is gered uit de klauwen van een vent die haar wilde laten opgroeien met het idee dat het verschil tussen leven en dood slechts een kwestie is van flapperen en niet meer flapperen. Onderschat nooit een boze moeder!
Het 2e deel vond ik natuurlijk nóg mooier dan het eerste omdat daarin haar vijanden zichzelf en elkaar uit de weg ruimen tijdens hun pogingen haar tegen te houden.
Een meesterwerk in alle opzichten en niet alleen qua plots en filosofie.
Meesterlijk gebruik van de muziek ook.
Zou ik hier natuurlijk een link kunnen zetten naar Bang, Bang van Sonny & Cher in de 60's. Of van Cher alleen op haar afscheidstour op haar 60ste.
Ik heb toch maar gekozen voor een ander liedje van hen samen, dat wat minder dramatisch is, in een heel bijzondere uitvoering op latere leeftijd. De boog hoeft niet altijd gespannen te zijn en na iedere strijd is het tijd voor vrede en vredesonderhandelingen. 't Gewone leven zullen we maar zeggen. Vaak ook nog spannend genoeg :)
http://www.youtube.com/watch?v=SUdiaTt1O6o&feature=related
