Inburgeren

's Avonds luister ik vaak naar Radio 2. De burgerzender noem ik hem. EO, NCRV, KRO, alles komt langs met veel commentaren op het nieuws van de dag en telefoongesprekken met luisteraars. Doe ik ook wel eens aan mee. Ik belde eens midden in de nacht met een EO-presentator over seks in de boeken van Jan Wolkers en of dat het nou was. Ik lag al in bed en kreeg hem aan de lijn. "Met Bart." Dat klonk vertrouwd want mijn broer heet Bart. Dat zei ik tegen hem en het werd gelijk gezellig. Hij begon me van alles te vertellen over zijn moeder die uit Drenthe kwam totdat de programmaleiding hem kennelijk op de vingers tikte. O ja, seks en Jan Wolkers. Uiteindelijk werden we het roerend eens over het feit dat het Hooglied ook hele mooie passages bevat...
Tja, ik val een beetje uit de toon op radio 2 en dat wordt altijd goed ontvangen maar eerste prijzen win ik er niet mee. De eeuwige tweede met een knipoog van de juryleden. Ik wil ook wel eens eerste worden en dus studeer ik op burgerlijk worden. Ik let goed op bij het nieuws en de reclame. Een nieuwsitem over een onmenselijke vrouwenhandelaar die na veel moeite en kosten eindelijk was veroordeeld en om humanitaire redenen een weekje verlof had en nu naar Turkije is ontsnapt. Een compleet gestoord geval dat zelf zijn slachtoffers brandmerkte en 24 uur per dag in de gaten hield. Wat een arrogantie eigenlijk om te denken dat je zo'n monster met een humanitaire houding wel kunt genezen. Daarna wil Terre des hommes bij de reclame wil mijn financiële bijdrage hebben voor de bestrijding van de kinderhandel in Azië...

Ja, het is -zeker voor ons- onvoorstelbaar vreselijk als je als jong meisje wordt ontvoerd en in de prostitutie terecht komt. Toch heb ik bezwaar tegen de spotjes waarin meisjes in Nederland als verwende krengetjes worden afgeschilderd in kontrast met die arme kinderen in Azië.
Het doet mij teveel denken aan de 'kindertjes in Afrika' van vroeger waarmee je om de oren werd geslagen als je iets tegen je zin moest doen of eten.
Er waren wel brutaaltjes hoor die gewoon zeiden: "Stop die bruine bonen maar in een envelop en stuur ze maar op." Ik durfde dat alleen maar te denken.
Tegenwoordig vind ik bruine bonen e.d. wél lekker. Ik heb ze in mijn studententijd leren eten toen er talloze leuke recepten voor bleken te bestaan en het voedzaam spul bleek voor weinig geld. Toen wilde ik ze best wel eten...

Burgerlijk? Ik blijf erop studeren, maar denk niet dat ik het kan worden. Ik begrijp er niet veel van. Verder betaal ik de hondenbelasting echt wel op tijd, doe de poep in een zakje en hou van spruitjes, maar ik vind ik het 'wij' zeggen in de spotjes over onbewust a-sociaal heel hinderlijk omdat ik echt niet tot die club van botte burgers gerekend kan en wil worden. Dan maar geen "wij-gevoel".