Ooit vertelde een Joodse man me een mop: Moos z'n zoontje komt thuis uit school en vraagt: "Papa, wat is een concentratiekamp?" "Nou", zegt Moos: "Moet je je voorstellen: een stuk land met allemaal rijendik en metershoog prikkeldraad eromheen, dat ook nog eens zwaar onder stroom staat, en op alle hoeken staan wachttorens met felle schijnwerpers en soldaten met mitrailleurs en hele gemene honden die de boel in de gaten houden. Denk je dat je daar ooit binnen kunt komen." "Nee", zegt de kleine Moos vol ontzag. "Nou, dat is je Papa wel gelukt!"
Schoot me opeens weer te binnen toen ik zonet in de krant las dat Israël muren en versperringen aan het bouwen is om zichzelf te beschermen tegen 'niet Joodse en demografische bedreigingen' uit de omringende landen...
Iets heel anders: Joy bij trimsalon Dribbel vanochtend. Erg leuk vindt ze het niet, maar zo'n grote onderhoudsbeurt is toch twee keer per jaar nodig. Ze gedraagt zich er verder netjes hoor, want zo is Joy. Ze accepteert het onvermijdelijke, maar zodra het gebeurd is (en het duurt wel 2 uur), springt ze rap van de kniptafel af en ik zie haar denken: Zo, mij krijg je minstens een half jaar niet meer. Koekje!!!
maandag 11 januari 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten