Dooi is ook mooi en mijn huisdier van de maand dat vorige week nog bij de kapper zat voor een complete beurt sopt weer met blote voetjes door de plassen waarin de wereld zo heerlijk kan spiegelen.
Ik vind het ook fijn om weer vaste grond onder mijn voeten te voelen. Die 'kabouterlaarsjes' waarop ik een maand lang heb gestrompeld waren weliswaar heel lekker warm maar m'n voeten vlogen als het ware alle kanten op. Waterbestendig zijn ze ook niet dus dan de kaplaarzen maar weer uit de kast.
Gek hè, verder zie ik hier in de buurt niemand op kaplaarzen lopen, ook de kinderen niet. Ik zie wel allerlei wankel schoeisel van de Schoenenreus en hoor mensen vervolgens klagen over gladheid en nattigheid.
Wat zou dat zijn? IJdelheid?
Misschien moet de kaplaars maar even opnieuw uitgevonden worden, een modetrent worden, een hype want zo gaat het tegenwoordig.
Ik heb wel een speciale band met kaplaarzen. Dikkertje Dap droeg 'rode laarsjes voor de regen' en hij gleed van de nek van de giraf. Dat leek mij als kind ook wel wat, maar voor de vijftiger jaren en bij mij thuis was dat wel heel wild.
Later heb ik o.a. witte gehad en regenbooglaarzen, maar nu loop ik op van die degelijke groene.
En Joy? Die vindt natte voeten fijn, ook koude. Gek hè!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten