Erkenning

Toen ik tussen de 7 en de 12 jaar was, zat ik op de Geertruida van Oostenschool in Delft. Een school die werd geleid door nonnen, de zusters Franciscanessen. Het gebouw maakte deel uit van een katholiek eilandje in de buurt bestaande uit de kerk, de pastorie, het nonnenklooster, en een jongens- en een meisjesschool. Die van de jongens heette de Cornelius Musiusschool. De koster woonde tegenover op de hoek en had daar tevens een winkel in religieuze artikelen. Kerkboeken, rozenkransen, crucifixen, beeldjes en dat soort dingen.
Onze speelplaats lag in het midden en die van de jongens werd van de onze gescheiden door een laag muurtje. Leuk muurtje met zo'n soort dakje erop van schuingemetselde bakstenen. 'n Beetje skater van nu zou z'n lippen erbij aflikken.
Wij mochten echter niet aan, op of te dichtbij dat muurtje komen als de jongens er waren. Ik kan me niet herinneren dat ik een bijzondere belangstelling had voor die stomme jongens aan de andere kant, meer voor dat muurtje zelf. Misschien was ik wel een skater avant la lettre.
Enfin, de nonnen noemden dat te dichtbij komen 'hengelen' en laat ik nou vanochtend deze prachtige trofee vinden. Niet zomaar een hengelaar maar een koppelkampioen! De school staat er waarschijnlijk niet meer en daarom zal ik hem een ereplaatsje op de Funnyfarm geven.