Vanochtend ben ik lekker aan het scharrelen als er een busje met een aanhanger vol oud roest stopt. Ik groet de man die uitstapt, maar hij zegt niets terug. Een oosteuropeaan zo op het eerste gezicht. Het spijt mij voor de politiek correcten onder ons, maar dat is altijd oppassen geblazen. Als je ze een fiets verkoopt, wel even afrekenen voordat ze die 'proefrit' gaan maken want je ziet ze geheid niet meer terug en ze verkopen hem bij de Akerk of op het Martinikerkhof. Ze houden wel van een stukje theater en zoeken het liefst kwetsbare en goedgelovige mensen uit. Deze ook. Als ik een driewielertje oppak om mee te nemen, houdt hij me tegen. "Pay", zegt hij in zijn beste Nederlands. Ik maak een internationaal gebaar voor 'ammehoela'. Hij draait zich om, duikt in de cabine van zijn busje en komt terug met net zo'n indrukwekkend pasje als ik tegenwoordig heb. Hé, die is leuk. Ik graai in mijn achterzak en laat hem de mijne zien. Daar heeft hij niet van terug, maar hij vat het sportief op. Ik krijg nog een gulle valsetandenlach voordat hij aftaait. Hopelijk heb ik hem een lesje geleerd.
Ik las laatst een leuk komkommernieuwtje over een oud dametje dat doelwit was van een zakkenroller. Helaas voor hem had hij geen rekening gehouden met de chiwawa die zij ook in haar tandtasje vervoerde. Haha, net goed!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten