Dit is het laatste hoofdstuk van Spek én Bonen.
Waarom?
Omdat het af is en de titel de lading niet meer dekt: ik heb niet meer het gevoel dat ik voor spek en bonen meedoe in deze wereld.
Het bijhouden van dit blog is een van de oorzaken geweest van het hervinden van een gezond stukkie (zelf)vertrouwen en in ieder geval de aanzet.
Daarom wil ik hierbij mijn superzoon Erik bedanken voor het idee om te gaan bloggen, nu iets meer dan een jaar geleden. Die jongen is écht wijs en bij de tijd! Erik, mijn dank is 100%.
En mijn makkertje Joy natuurlijk. 24 karaat, goudeerlijk en altijd serieus, zelfs als ze een spelletje met me speelt of we een 'loopje' met elkaar nemen. Een superfotomodel ook. Tuk op aandacht van 'iedereen', maar wel altijd stiekem vanuit een ooghoekje kijken of ik er nog wel ben... Heeft liever kluiven en knuffels dan blingbling. Da's vriendschap.
Ook de mensen die op mijn blog reageerden, wil ik graag bedanken voor de support. 99% daarvan was goed bruikbaar en van die andere 2 mensen wist ik al langer dat ik het voor hen nooit goed zou kunnen doen maar daar was ik ook niet op uit dus dat scheelt.
Wat ook veel opluchting en bevrijding heeft gegeven, was mijn ontboezeming van afgelopen maandag gecombineerd met de wijze raad van de zelfstandige opticiën in de buurt die mij -anders dan die andere megabrillenboer in de stad- geen varifocus van 700 euro probeerde te verkopen maar een simpele 'teartest' deed. Droge ogen was zijn diagnose.
Een flesje Duratears om de boel door te smeren en voor 3,50 was ik klaar. Een lekker kopje cappucino, een heerlijke kwaliteitsbonbon en gewoon netjes U en U onder elkaar zaten ook nog in die prijs inbegrepen.
Hou 't dan nog maar eens droog en ik had gelijk ook een fíjne reden: er bestaan wél echte hulpverleners en dat kan ik steeds beter (in)zien. Mensen met een persoonlijkheid én (vak)kennis i.p.v. een opgeblazen ego.
Ik las gisteren toevallig nog een ínterview met zo'n egotripper, zo'n zelfbenoemde goeroe. "Mental Theo" zal ik hem hier maar even noemen.
Het zoveelste projectje waarvan Mental Theo met veel bravoure de leiding op zich heeft genomen, is mislukt en de club wil niet dat hij zich herkiesbaar stelt als voorzitter van de dorpsvoetbalclub.
Zijn 'zelfkritiek' is -kort samengevat- : ik ben ook maar een gewoon mens die fouten kan maken en voel me dus niet te goed om eerlijk toe te geven dat ik de capaciteiten van mijn medewerkers -die niet zo van deze tijd zijn als ik en mijn geweldige ideëen nog niet kunnen volgen en begrijpen- te hoog heb ingeschat...
Zo werkt goeroelogica dus. Geen speld tussen te krijgen en dat moet ook niet want anders loopt zo'n figuur helemáál leeg.
'Aarden' Theo! Uit die skybox en toch maar eens voorzichtig een voet zetten op zo'n plaatselijk trapveldje tenzij je wilt eindigen als voorzitter van de zweefvliegclub van Rottumeroog.
Nou ja, zulke mensen zijn ook nodig natuurlijk -overjarige mutsen zijn er bijv. dol op en ik lig er verder niet wakker van- maar zo iemand zal je eigen zuster of een goede vriendin verneuken! Ik moet er niet aan denken...
Mischien blog ik door onder een andere titel, misschien kies ik voor een andere opzet, we zien wel. Ik laat het wel weten als het zover is. Ik neem nu eerst even 'vakantie', even kalmpjes aan, 'even' genieten van het feit dat ik mezelf weer teruggevonden heb en wat 'dingetjes' verwerken. Op de Funnyfarm is daar alle ruimte voor.
Ik kan gelukkig ook weer normaal met mensen omgaan en 'nee' zeggen of 'nu even niet' of 'tot hier en niet verder' als dat nodig is en de echt grote griezels blijven vanzelf wel uit de buurt omdat die meestal goed kunnen inschatten wie ze in de maling kunnen nemen en wie niet. Ik kom ze tegenwoordig niet meer tegen. Het leven is zinvol als je er weer zin in hebt.
De humor hou ik er zeker in én de muziek. Want die zijn voor mij onder alle omstandigheden altijd al van heel grote waarde gebleken.
Nog eentje dan (sorry voor die reclame aan het begin, maar kunst heeft ook sponsors nodig natuurlijk):
P.s.: Dit hoofdstuk schaaf ik de komende dagen af en toe nog even bij, blijf dus toch nog maar even lezen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten