Het is weer eventjes een beetje stil geweest op dit blog. Dat komt omdat ik zit te broeden op een artikeltje en geen zin heb om daar een prematuurtje van te maken. Ook niet nadat ik gisteren in de krant gelezen heb dat artsen in de toekomst te vroeg geboren kinderen vanaf 24 weken in leven moeten proberen te houden. De grens voor abortus ligt trouwens ook op 24 weken dus dat wordt wel weer even goed uitkijken voor die mensen.
Ik kom wel tevoorschijn als ik daar klaar voor ben en laat me niet meer vroegtijdig afdrijven door zorgverleners noch kunstmatig in leven houden daarna. Met alle respect overigens voor de goede mensen in dit vak die er ongetwijfeld ook zullen zijn.
Het zijn gewoon woelige tijden, niet alleen op de boerderij maar ook daarbuiten. Het is ook net alsof de mensen die ik spreek, op straat of in de winkels, opeens meer durven zeggen over wat ze bezighoudt. Vanmiddag raakte ik in Albert Hein in gesprek met een vakkenvuller van een jaar of 18 over het krankjorume aanbod van artikelen. (Over dat onderwerp alleen al zou ik een sappig artikel kunnen schrijven. Laatst bijv. vroeg een jonge moeder mij in de buurtsuper wat nou goed drinken was voor haar kind dat geen kleurstoffen mocht hebben omdat ze zo slecht sliep. Ik geloof eerder in andere oorzaken -ik ken haar verhaal wel zo'n beetje-, maar goed, ik nam haar mee naar het schap met 'gewone' vruchtensappen: appelsap en sinaasappelsap. Ze reageerde echter heel argwanend: er stond niks op die pakken over minder suiker, minder caloriën, minder geur-, kleur- en smaakstoffen en meer toegevoegde vitamines etc. dus dat vertrouwde ze niet).
Terug naar AH. Er voegde zich nog een man van plm. 75 bij ons, met humor in z'n ogen, en 't was me toch een intelligent én humoristisch gesprek! Er was geen welzijnswerker bij nodig om vermeende generatiekloven te overbruggen, geen kringgesprek en geen voorstelstelrondje, geen alcohol, geen drug maar gewoon het lef om weer eens te zeggen dat je eigenlijk poepzat bent van al die zogenaamde welvaart en het onzinnige geregel en alle ge- en verboden waar alle menselijkheid uit weg is gehaald. Nee, we stonden daar echt niet te somberen of nostalgisch te doen, maar wel een beetje te snakken naar een tijd waarin je gewoon mag genieten van de goede (en minder goede) dingen des levens zonder meteen op je vingers getikt te worden door een of andere wetenschapper of (gedrags)deskundige die zijn/haar ervaring vooral in de schoolbanken heeft opgedaan of op zo'n vermaledeide crèche waar je een kindje niet even wat extra andacht mag geven als het dat nodig heeft omdat anders de andere kindertjes jaloers zouden kunnen worden etc. etc.
Vrijheid van meningsuiting op z'n best, vind ik, en we hoefden er geen moslims bij te halen om die de schuld van alles te geven...
Nou, ja, dat is dus zo'n beetje het ei waarop ik broed en verder zing ik mijn favoriete liedje als ik al die hoge heren, hoge dames, 'deskundigen' en BN-ers (in de praktijk of in de media) bezig zie. Het is al een stokoud liedje en er zijn geen beelden bij, maar echte humor is van alle tijden moet je maar denken: http://www.youtube.com/watch?v=DizwZ0uOX5A
