Kerstengeltjes

Ik wilde naar Tuinland vandaag om de kerstafdeling te bekijken. Misschien zat er een leuk stukje voor S en B in. Niet over dat Kerst ieder jaar vroeger begint want dat hoor ik mijn hele leven al en wat maakt het uit! Mensen die daar over mopperen trekken er altijd een gezicht bij alsof daarmee bewezen wordt dat het slecht gaat met de mensheid in het algemeen en de medemenselijkheid in het bijzonder: waar zijn de tijden gebleven dat je á la Dickens nog op Kerstavond een arm gezin rode wangetjes kon bezorgen door totaal onverwacht een gebraden kalkoen te laten bezorgen. Mooi niet, dat was pas armoe en onrechtvaardigheid!
Misschien zat er ook wel een stukje in dat ik alvast 'Made in China' had genoemd. Over die hele hausse van goedkope produkten waarmee de Chinezen ons volplempen en hoe ze ondertussen stiekem de economische macht in de wereld overnemen terwijl wij shoppen tot we droppen.
Enfin, Tuinland was dicht. Dan maar even de stad in op deze grauwe en saaie koopzondag. Een paar boodschapjes, een kopje koffie in de Uiltjes. In V&D maakte ik bovenstaande foto. Mag je eigenlijk wel fotograferen in een winkel, vroeg ik me af. Ik dacht van niet, maar ik kon het niet laten. Met dit vriendelijke plaatje ga ik in ieder geval niet tegen het wettelijke 'redelijk belang' van de geportretteerde meisjes in.
Tja, het is wat met die fotografie tegenwoordig. In de natuur en in de dierentuin kun je rustig je gang gaan maar in de stad wordt het lastiger. Niet alleen in juridisch opzicht. Ik voel me wel eens een stiekeme gluurder maar ik ben het eigenlijk niet. Als ik namelijk mensen vraag of ik een foto mag maken dan springen ze onmiddelijk in een pose. Leuk als dat je bedoeling is, maar niet als je gewoon wat sfeerplaatjes zonder kwade bedoelingen wilt maken.
Ik begrijp het echter wel: het is een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer en met dat internet van tegenwoordig weet je maar nooit wat voor (rot)geintjes iemand ermee uit gaat halen.
Was dát dan vroeger beter? Nee, ook niet. Kijk maar op oude foto's waarop mensen vol trots of juist wat vijandig/angstig heel stijfjes in de lens kijken als de fotograaf hun bedrijf of hun woonomgeving fotografeert.

Op de terugweg ben ik behoorlijk natgeregend. Thuis gauw een droge broek, sokken en schoenen aan. De natte zooi op de verwarming. Een warm en licht huis, een vers kopje thee, een sigaret, een knuffel met de hond en de kat, dat is ook luxe...