Nirvana

Vandaag was, net als gisteren, zo'n dag zonder wind. Nirvana betekent 'geen wind' heb ik me ooit laten vertellen en ik ervaar op zulke dagen inderdaad een vrij vredig gevoel zeker als het, zoals vandaag, ook nog eens licht bewolkt is en er dus geen scherpe schaduwen te zien zijn. "Ramenwasweer" noem ik het ook wel eens want het is uitstekend weer om buiten lekker te kliederen met water en er schijnt geen hinderlijke zon op de ramen. Trappetje op, trappetje af, een praatje met de buurvrouw, een hondje dat er wat om toe scharrelt...
De wereld is op zulke dagen meer dan anders een decor waarin ik vrij rondwandel en fiets zonder tegenwind. Als ik met Joy in het bosje wandel, is het er zo stil dat ik bijna schrik van een vallend blad of een opvliegende vogel. In de verte hoor ik het geluid van een brommer op een landweggetje. Geluid draagt heel ver op zulke dagen en ik hoor het afzwakken als het brommertje in de verte verdwijnt.
Geuren dragen ver: in de avondschemering ruik ik allerlei etensluchtjes waarbij het water me in de mond loopt. Exotisch en toch huiselijk, het zelfde gevoel als ik heb als ik bijv. een pizzeria binnenstap. Of als ik ergens te eten ben uitgenodigd en de geuren me al bij de voordeur tegemoet komen.
Zelf heb ik nog een halve zak worteltjes in de koelkast liggen en peterselie uit eigen tuin. Een Toscaans gekruid visje en chocolade-ijs in de vriezer.
Ik hang de was buiten terwijl ik weet dat die er geen spat droger van zal worden. Wat maakt het uit? In de kamer staat mijn computer zijn wekelijkse scan luid loeiend uit te voeren. Ditjes en datjes, een telefoontje met R. die het ook lekker druk heeft op zijn werk. Ik doe Joy maar weer eens aan de lijn en ga nog even een kaartje voor neef Ronald posten...