Heb ik me vanochtend toch nog verslapen. Toen ik wakker werd, dacht ik een uur te kunnen blijven liggen, niet wetende dat mijn superwekker van de Ikea zichzelf al had gepast aan de wintertijd en dus de juiste tijd aangaf. Toch knap voor een dingetje van 4,95.
Gisteravond heb ik tv gekeken. Dat doe ik niet vaak. Ik zet het ding nog wel eens aan voor een film en daar houdt het meestal bij op, maar nu wilde ik zelf eens zien hoe het met Paul de Leeuw was. Boze brieven in de mikrogids en wat herinneringen aan de 80-er jaren waarin ik ook vond dat hij zijn 'gasten' belachelijk maakte. Soms een beeld van een breedgebouwde man met een stierennek, een brede en gemaakte grijns en een wat zeurderige stem. Om sommige dingen kun je gewoon niet heen ook niet als je geen echte tv-kijker bent zoals ik.
Nou ging ik er eens echt voor zitten om zelf te kunnen oordelen.
Ik heb het hele programma uitgezeten en zag geen man die mensen belachelijk maakte. Ik zag een man die zichzélf belachelijk maakte door zich voor te doen als een een snel en slordig associatief babbelende nitwit met een obsessie voor (homo)seks en een zwak voor oudere dames, zieken en (verstandelijk) gehandicapten.
Toch zat de show als geheel goed in elkaar en zaten er best slimme grappen in die leuk uitgewerkt waren en het publiek was er erg bij betrokken. Er zaten veel oudere mensen in het publiek, beetje brave burgers eigenlijk wel die m.i. voor een avondje vertier kwamen met een stoute Paul.
Aan het eind deed hij twee sketches in z'n up en die vond ik resp. erg melig en ranzig. Hij eindigde met Frans Bauer in een bubbelbad terwijl Frans z'n best deed zijn microfoon droog te houden voor z'n liedje en Paul z'n best deed om z'n rooie boxer aan het volk te tonen. Dat was dus dolkomisch. Misschien kijk ik vanavond nog even voor de PS
zondag 25 oktober 2009
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)

Geen opmerkingen:
Een reactie posten