Ik zal het maar eerlijk opbiechten: zondagavond/nacht had ik vóór het slapen gelezen in mijn grote letter boek van Saskia Noort. Een beetje versneld want na een hoopvol begin kon het me niet meer zo boeien. De hoofdpersoon bleef maar van d'r fiets vallen en dubbele whisky's drinken en toen ze op een gegeven moment de rotzooi in huis ging opruimen à la Nicci French (je weet wel, die eindeloze opsommingen die hun hoofdpersoon de boel op een rijtje moeten laten krijgen) had ik het wel een beetje gehad. Een buurvrouw die middag op de dag kwam binnenvallen en meteen aan de rode wijn en de relatieproblemen ging, deed de deur dicht maar ik hield hem op een kier omdat ik de afloop wilde weten.
Psychologische thriller, balanceren op het randje van gek en normaal, bij wie lag mijn sympathie, patstellingen en tussendoor die kinderen waarvan ik nooit wist waar ze waren als moeder diep in de nacht van een optreden thuiskwam of met een brak hoofd de volgende dag in de keuken zat. Vrienden annex vaders die ook niks goed konden doen...
Kortom, ik heb de hele nacht wel m'n ogen dicht gedaan maar niet geslapen.
Gistermiddag heb ik het boek maar snel teruggebracht naar de bibliotheek. Dat is altijd een leuke wandeling en Joy vind het er leuk want ze wordt veel aangehaald door de aanwezige kinderen. Ik heb nog even gekeken voor een nieuw boek, maar het is zo te zien een hype om in de 30/40 te zijn en 'bloedstollende' en 'beklemmende' verhalen te schrijven over alleenstaande vrouwen die door allerlei psychopaten worden bedreigd. Zo kwam het althans op mijn versufte brein over. Voorlopig maar even niet meer.
Gisteravond ben ik om 10 uur naar bed gegaan en ik heb als het spreekwoordelijke blok geslapen. Zat er vanochtend zo'n lief klein slakje op mijn terras precies zo te wezen als ik me voelde. Fris en uitgeslapen en met een beetje moeite weer klaar voor een rustige (herfst)dag. Dat was fijn.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten